w odpowiedzi ogłoszono strajk powszechny, w czasie którego policja zabiła 7 osób, a kilkadziesiąt raniła podczas marszu robotników na Rynek Główny po wiecu w ogrodzie Związku Zawodowego Kolejarzy przy ul. Warszawskiej Krwawy czwartek we Lwowie – protesty bezrobotnych spacyfikowane przez policję, w czasie których zastrzelono robotnika Władysława Kozaka; jego pogrzeb przerodził się w zamieszki stłumione przez wojsko, w efekcie których straciło życie 19 (według oficjalnych danych) lub 49 (według prasy komunistycznej) osób
Związki zawodowe i partie polityczne mały|Schemat polskich partii robotniczych, socjalistycznych i komunistycznych Powoływano związki zawodowe, na początku o charakterze drobnomieszczańskim, następnie inicjatywę przejęli socjaliści 1869 – doszło do pierwszych spotkań i wystąpień robotniczych w Prowincji Poznańskiej, 1877–1878 – Ludwik Waryński założył pierwsze „kasy oporu” i „koła rewolucyjne”, które opracowały w 1879 program brukselski. Następnie doszło do scalenia kółek socjalistycznych i utworzenia w 1882 Międzynarodowej Socjalno-Rewolucyjnej Partii Proletariat, nazywanej Wielkim Proletariatem lub I Proletariatem.