W okresie II Cesarstwa prawdziwą sensacją był bowiem sklep „Bon-Marché”, często zresztą wzmiankowany w utworze jako konkurent sklepu Moureta określonego jako „pałac-świątynia wzniesiony na cześć rozrzutności mody”.
Wszystko dla pań to również opis upadku drobnego handlu, zaś scena pogrzebu zmarłej na gruźlicę córki drobnego sklepikarza Baudu stanowi symbol upadku całej działalności tego typu. Zola jednak, poprzez postawę samej Denise (równocześnie współczującej drobnym kupcom i dostrzegającej wyższość magazynów) wskazuje, iż właściwym działaniem jest nie nostalgia za przeszłością, lecz akceptacja właśnie takiego stanu rzeczy i znalezienie sobie nowego miejsca w zmieniającym się świecieG. Robert, Emil Zola. Ogólne zasady i cechy jego twórczości, dz. cyt., s. 89–90..