Jerzy Romaniuk (ur. 26 marca 1943 r. w Skierniewicach) − polski profesor, pianista i pedagog.
Edukację muzyczną rozpoczął w Liceum Muzycznym w Łodzi w klasie Zygmunta Jeśmana. Następnie w latach 1963-68 studiował pod kierunkiem Zbigniewa Drzewieckiego w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina, uprzednio Akademia Muzyczna im. F. Chopina). Studia kontynuował, doskonaląc swój warsztat pianistyczny, u Jakowa Zaka i Eliso Wirsaładze w Moskiewskim Konserwatorium (1969-70).
Po powrocie do Polski, w 1971 roku, podjął działalność dydaktyczną w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. Prowadził liczne kursy mistrzowskie w kraju i za granicą. W roku 1996 uzyskał tytuł profesora. Za pracę dydaktyczną był wielokrotnie nagradzany przez rektora Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie oraz ministra kultury i sztuki.