Ukończywszy gimnazjum, Andriejew wstąpił na wydział prawa Uniwersytetu Petersburskiego. Do tego czasu materialne położenie rodziny nadzwyczaj pogorszyło się. Ojciec umarł i trzeba było bardzo cierpieć biedę, nawet głodować. Na ten temat zostało napisane pierwsze opowiadanie – o głodnym studencie „W chłodzie i złocie” (czas. „Gwiazda”, 1892, nr. 16). Płakałem, kiedy je pisałem, a w redakcji, kiedy mi zwracano rękopis, śmiali się”.

W latach 1891–1892 przejazdem bywał w Moskwie.

W 1893 r., usunięty za niezapłacenie z Uniwersytetu Petersburskiego, przeniósł się na wydział prawa Uniwersytetu Moskiewskiego, gdzie „materialnie powodziło się lepiej”: pomagali koledzy i komitet”. Jednak „w innych miejscach” on „z dużą przyjemnością wspomina petersburski uniwersytet”. Przy tym, zgodnie z przepisami, zobowiązuje się „nie brać udziału ani w jakichś organizacjach, jak, na przykład, ziomkostwa i temu podobne, ani nie wstępować nawet do dozwolonych prawem organizacji, bez zezwolenia na to w każdym poszczególnym wypadku pobliskich władz”.

thumb|Z żoną, 1903 rok thumb|Willa „Zaliczka”, należąca do L. Andriejewa (nie zachowała się) thumb|„Samobójstwo”.