Tramwaje w Stargardzie – niezrealizowany system komunikacji tramwajowej w Stargardzie. Projekt systemu zakładał utworzenie trzech linii tramwajowych, ale upadł ze względu na wybuch I wojny światowej.
W 1911 władze miejskie rozpoczęły korespondować z miastami, w których już istniały sieci tramwajowe, m.in. ze Słupskiem, Gorzowem Wielkopolskim, Olsztynem. Projekt sieci opracowała firma . Problem omówienia projektu inwestycji stargardzka Rada Miejska powierzyła dyrektorowi zakładów komunalnych. Po kilku tygodniach prac, 10 czerwca 1911 przedstawił on plusy i minusy inwestycji.
Projektanci wyznaczyli trzy linie: czerwoną i niebieską oraz zieloną. Ta ostatnia była zmienioną trasą powrotną linii niebieskiej:
LiniaTrasaDługość DWORZEC KOLEJOWY (Hauptbahnhof) – Wyszyńskiego (Bahnhofstr.) – Pl. Wolności (Gerichtsplatz) – Św. Jana Chrzciciela (Johannisstr.) – Złotników (Breitestr.) – Łokietka (Holzmarktstr.) – Grodzka (Radestr.) – Kramarska (Kramerstr.) – Kazimierza Wielkiego (Grosse Mühlerstr.) – Chrobrego (Grosser Wall) – GDAŃSKA (Louisenstr.)1,96 km DWORZEC WĄSKOTOROWY (Landbahnhof) – Limanowskiego (Schröderstr.) – Piłsudskiego (Jobststr.) – Pl.