– japoński okręt podwodny, typu I-400-gata, z okresu II wojny światowej. Jeden z trzech największych na świecie okrętów podwodnych, działających podczas II wojny światowej. Okręt wyposażony był w lotnictwo pokładowe i chrapy, pozwalające na pływanie w zanurzeniu przy użyciu silnika spalinowego. Jego kadłub pokryty był warstwą gumowej powłoki grubości 1 cm, która miała za zadanie ograniczać jego wykrywalność dla radarów i sonaru. Samoloty pokładowe, umieszczone w zamykanym hermetycznie hangarze, były gotowe do działania w przeciągu 45 minut od wynurzenia. W języku angielskim okręty tego typu nazywane były „podwodnymi krążownikami” (submarine cruiser). Okręty te są do chwili obecnej największymi okrętami podwodnymi z napędem konwencjonalnym, jakie kiedykolwiek zbudowano. thumb|left|Hangar na I-400== Historia == Był to pierwszy okręt typu I-400-gata. Jego budowa rozpoczęła się 18 stycznia 1943 roku w stoczni Arsenału Marynarki Wojennej w Kure. Wodowanie jednostki nastąpiło 18 stycznia 1944 roku, a do służby wszedł 31 grudnia tego samego roku. W grudniu 1944 roku sformowano 631 Korpus Lotniczy, którego samoloty miały stacjonować na okrętach podwodnych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — I-400 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.