Jan Gabriel Perboyre CM, fr. Jean-Gabriel Perboyre, (ur. 6 stycznia 1802 w Le Puech k. Montgesty, zm. 11 września 1840 w Wuchangu) – francuski duchowny katolicki, misjonarz ze Zgromadzenia Księży Misjonarzy św. Wincentego a Paulo (lazarysta), działający w Chinach, pierwszy kanonizowany męczennik tego kraju, święty Kościoła katolickiego.
Życiorys Młodość i formacja kapłańska thumb|left|200px|Dom narodzin Jana Gabriela Perboyre w Le Puech koło Montgesty Urodził się w osadzie Le Puech (obecnie część gminy Montgesty) w departamencie Lot w południowo-zachodniej Francji. Był najstarszym z ośmiorga dzieci rolników Pierre’a Perboyre’a i Marie Rigal. Sześcioro rodzeństwa poświęciło się stanowi duchownemu, wstępując do lazarystów lub sióstr miłosierdzia.
W 1817 roku towarzyszył młodszemu bratu Louisowi w podróży do niższego seminarium w Montauban, prowadzonego przez ich stryja Jacques’a Perboyre’a CM. Dostrzeżone wówczas zdolności i pobożność zadecydowały o rozpoczęciu przez niego własnej formacji seminaryjnej. W grudniu 1818 roku wstąpił do nowicjatu lazarystów w Montauban, a 28 grudnia 1820 roku złożył śluby wieczyste.