W trakcie badań terenowych korzystał głównie z kwestionariusza Bronisława Teodora Grabowskiego (Kwestionariusz dla zbierających zwyczaje i pojęcia prawne u ludu po wsiach i miasteczkach, „Wisła” 3, 1889).
Pierwszą ważną pracą Jana Świętka była obszerna, poświęcona ziemi rodzinnej monografia Lud nadrabski, od Gdowa po Bochnię. Przedstawienie jej na Komisji Antropologicznej AU, uwieńczone zakwalifikowaniem do druku, zadecydowało o przyjęciu autora w poczet członków Sekcji Etnograficznej tej komisji (1882). Kolejną publikacją ogłoszoną drukiem zostało dopełnienie poprzedniej monografii - Pojęcia i zwyczaje prawne ludu nadrabskiego. Za obie wymienione prace autor otrzymał nagrodę fundacji Kochmana w konkursie literackim we Lwowie w 1898 r. W kolejnych latach publikował artykuły na łamach „Ludu”.
4 grudnia 1898 z inicjatywy Jana Świętka powstał krakowski oddział Towarzystwa Ludoznawczego, którego został pierwszym prezesem. Nakreślił wówczas ambity, bardzo szeroki program badań oddziału, mający na celu przygotowanie monografii okolic Krakowa, jednak po paru latach ustąpił z prezesury, zrażony krytycznymi uwagami w „Ludzie”.