thumb|Grób neurologa Zygmunta Kuligowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Zygmunt Wacław Kuligowski (ur. 22 września 1902 w Warszawie, zm. 26 marca 1998) – polski neurolog, profesor nauk medycznych, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, dyrektor Instytut Psychiatrii i Neurologii w Warszawie, poseł w Egipcie (1946–1949).
Życiorys W czasie I wojny światowej znalazł się w Rosji i uczęszczał do szkoły w Teodozji na Krymie. Po I wojnie światowej wrócił do Polski. Ukończył w 1921 Szkołę Zgromadzenia Kupców w Warszawie, po czym rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskim.
Tytuł doktora wszech nauk lekarskich otrzymał w 1928. Uczeń Kazimierza Orzechowskiego, jeszcze jako student związał się z jego kliniką. W 1934/35 w Paryżu, na stypendium Funduszu Kultury Naukowej, studiował neurologię u Lhermitte’a i patologię u Roussy’ego i Oberlinga. W 1938 został adiunktem na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie II wojny światowej pracował w klinice i w szpitalu Przemienienia Pańskiego. W ostatnich latach wojny pracował w szpitalu w Kielcach. W latach 1945–1948 należał do PPR, od 1948 roku należał do PZPR.