Opłakiwanie z Chomranic – dzieło anonimowego artysty znanego w literaturze jako Mistrz Opłakiwania. Datowane jest na drugą ćwierć XV stulecia (ok. 1440). Cenny przykład malarstwa tablicowego w Małopolsce doby późnego gotyku.
Nazwę swoją obraz zawdzięcza miejscu w którym się znajdował, w małym wiejskim kościele w Chomranicach koło Nowego Sącza. Wcześniej prawdopodobnie znajdował się w Krakowie, w kościele Św. Krzyża na Kleparzu. Obecnie znajduje się w Muzeum Diecezjalnym w Tarnowie.
Wygląd Obraz ten został namalowany techniką tempery na desce. Przedstawia scenę Zdjęcia z Krzyża, w typie ikonograficznym zwaną Opłakiwaniem, temat ten zajmuje centralną część kompozycji – nad martwym Jezusem stoi Maria opłakująca śmierć Zbawiciela. Ciało Chrystusa spoczywa na prześcieradle, dźwigają je Nikodem i Józef z Arymatei. Opadające w bezwładzie ciało Pańskie jest wysmukłe, wiotkie, silnie zdynamizowane, co podkreślają skrzyżowane nogi i mocno pochylona głowa. Pełna smutku Maria modli się, pochyla się nad zmarłym, od strony kolorystycznej wraz z nim stanowi jedność, która ma ideową wymowę. Za Marią stoi Jan Ewangelista, który zwraca się do Marii Magdaleny trzymającej swój atrybut – puszkę na oleje do balsamowania ciała. Stojąca przy krzyżu Maria Kleofasowa kieruje swój wzrok na Maryję.