W czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej kościół stał pusty, podobnie jak klasztor, który popadł w ruinę i został rozebrany w 1858 r. W czasie Dyrektoriatu miała tam swoją siedzibę loteria narodowa oraz giełda, dopiero w czasach napoleońskich przywrócono kościół do pierwotnych funkcji. W latach 30. XIX w. kościół stał się nieoczekiwanie jednym z centrów życia duchowego paryskich katolików, po tym, gdy proboszcz parafii Desgenettes doświadczył objawień maryjnych. Do świątyni, uznanej za szczególnie cudowną, zaczęli wówczas masowo przyjeżdżać pielgrzymi. Również położenie na szlaku pielgrzymkowym do Santiago de Compostela przyczyniło się do faktu, że kościół wypełniają dziś dary wotywne.
Architektura Kościół reprezentuje typowy francuski klasycyzm. Jego fasada jest dwupoziomowa, wsparta odpowiednio na ośmiu i czterech jońskich pilastrach. Wejście do świątyni wiedzie poprzez troje drzwi, środkowe z portalem. Centrum fasady stanowi półokrągłe okno z obramowaniem z motywem kolumn oraz zegar. Fasada zachowuje zasadę symetrii, podkreśloną dodatkowo przez dwa obeliski na jej krańcach. Drugi poziom fasady zwieńcza okazały tympanon.
Wnętrze obiektu urządzone z barokowym przepychem, z wyposażeniem z XVII w. (stolarka artystyczna, ambona, ołtarze boczne).
Notre Dame des Victoires Kategoria:II dzielnica Paryża Paryż