Gniew (Chorobliwa zazdrość) Stan, w którym jednostka zdominowana jest przez samolubne ego, współzawodnictwo, arogancję i potrzebę panowania nad wszystkim. Byt jest niewolnikiem własnej iluzji, postrzega siebie jako ważniejszego od innych. Sferę tę charakteryzuje postrzeganie wszystkich istnień jako potencjalnego zagrożenia.
Człowieczeństwo (Zapalczywy idealizm) Stan, w którym świadomość i myślący umysł są najbardziej rozwinięte. Dominują tu ambitne pasje, wzorcowe role i abstrakcyjne idee. Wyróżnia się spośród wszystkich niższych królestw w podkreślaniu znaczenia i dostarczania motywacji do wykraczania poza cierpienie. Życie w tym stanie trwa krócej, w porównaniu do królestw Głodu i Nieba. Bez przyjmowania schronienia w Dharmie występuje niezwykle rzadko.
Niebo (Zachwyt) Stan przyjemności, w którym dążenia jednostki są zaspokojone i doświadcza ona krótkiego lecz intensywnego poczucia szczęścia, wprawdzie innego niż prawdziwe szczęście w Stanie Buddy. Stan ten jest tymczasowy i tak jak Człowieczeństwo, można go łatwo zakłócić nawet niewielką zmianą okoliczności. Sfera ta nieuchronnie przechodzi w niższą wraz z zanikiem zadowolenia. Charakteryzuje ją brak negatywnych emocji i mniejsza podatność na wpływy zewnętrzne.