Tablice zasobności drzewostanów oraz tablice zasobności i przyrostu drzewostanów, są empirycznym modelem drzewostanu. Przedstawiają one zmieniające się z wiekiem różne cechy drzewostanu - wysokość, pierśnicę, liczbę drzew, miąższość drzewostanu, przyrost miąższości drzewostanu itd. Niektóre z tych cech podawane są w przeliczeniu na 1 hektar. Drzewostany w tym samym wieku mogą mieć różną wysokość co sugeruje ich różną bonitację. W obrębie danego gatunku drzewa tablice zasobności podzielone są na klasy bonitacji siedliska w zależności od wieku i wysokości. Stosowane w Polsce tablice zasobności Schwappacha dla sosny zawierają 5 klas bonitacji siedliska. Dla tablic tych Szymkiewicz opracował jeszcze jedną klasę bonitacji – Ia.
W celach urządzenia lasu do określenia wskaźnika zadrzewienia stosuje się "Tablice zasobności i przyrostu drzewostanów", zestawione przez B. Szymkiewicza. Dla sosny należy stosować tablice "A - silniejsze zabiegi pielęgnacyjne", natomiast dla dębu i buka - tablice "B - słabsze zabiegi pielęgnacyjne".