Tarbut w Polsce Żydowskie Stowarzyszenie Kulturalno-Oświatowe „Tarbut” zostało założone w 1922 roku i przejęło zadania założonego rok wcześniej Kuratorium Oświatowego Organizacji Syjonistycznej w Polsce. Pierwszym przewodniczącym organizacji został Ozjasz Thon. Organizacja zajmowała się prowadzeniem instytucji na każdym poziomie wiekowym, były to przedszkola, szkoły podstawowe, gimnazja oraz szkoły wieczorowe i jedno seminarium nauczycielskie. Za wzorcową szkołę organizacji było uważane Gimnazjum Hebrajskie w Wilnie. Od 1928 roku organizacja współpracowała z Żydowskim Funduszem Narodowym, organizacja była jednak krytykowana przez przedstawiciela ŻFN Natana Agmona, który oskarżał Tarbut o zachęcanie wychowanków do asymilacji z dala od kultury jiszuwu.
Program organizacji zakładał edukację świecką, ale osadzoną w kulturze żydowskiej, która ukazywana była jednak z punktu widzenia narodowego, a nie religijnego. Edukacja miała charakter syjonistyczny, nauczano m.in. języka hebrajskiego w wymowie sefardyjskiej oraz współczesnej literatury hebrajskiej. Zajęcia związane z kulturą żydowską prowadzone były po hebrajsku, w języku polskim nauczano historii, polskiego i geografii. Część gimnazjów Tarbutu posiadała uprawnienia państwowe do przeprowadzania egzaminów maturalnych.