Nikolaus Friedreich (ur. 31 lipca 1825 w Würzburgu, zm. 6 lipca 1882 w Heidelbergu) – niemiecki patolog i neurolog.
Życiorys Lekarz w trzecim pokoleniu rodziny Friedreichów: jego ojciec Johann Baptist Friedreich (1796–1862) był patologiem, tak jak dziadek Nicolaus Anton Friedreich (1761–1836). Nikolaus Friedreich studiował medycynę na Uniwersytecie Juliusza i Maksymiliana w Würzburgu, gdzie jego nauczycielami byli Carl Friedrich von Marcus, Albert von Kölliker i Rudolf Virchow. W 1853 został profesorem nadzwyczajnym anatomii patologicznej Uniwersytetu w Würzburgu. Po powołaniu Virchowa na katedrę w Berlinie Friedreich objął w 1857 katedrę anatomii patologicznej w Würzburgu. W następnym roku został profesorem patologii i terapii na Uniwersytecie Ruprechta i Karola w Heidelbergu, gdzie wykładał do końca życia.
Jego uczniami byli Adolf Kussmaul, Wilhelm Heinrich Erb i Friedrich Schultze.
Zmarł nagle 6 lipca 1882 roku, po trzech latach od rozpoznania tętniaka aorty brzusznej.
Dorobek naukowy Friedreich badał dystrofie mięśniowe, ataksje rdzeniowe i guzy mózgu.