domagał się on ogromnej aktywności, poświęcenia maksymalnej ilości czasu organizacji oraz bezkompromisowości w stosunku do innych lewicowych grup, które nie popierały trockizmu. Równocześnie organizacja stawała się coraz bardziej izolowana od reszty ruchu pracowniczego, mimo niezłej pozycji wydawanej przez nią prasy, wspieranej notabene finansowo przez rząd LibiiU. Ługowska, A.Grabski, op.cit., s.134 i – czego jednak Healy konsekwentnie się wypierał – IrakuArtykuł Nicka Cohena o WRP i Kenie Livingstone w The Guardian. Ostateczną przyczyną rozpadu WRP stały się sensacyjne, acz nigdy dokładnie niesprawdzone, informacje o molestowaniu seksualnym kobiet należących do organizacji, przedstawione przez wieloletnią działaczkę Aileen Jennings. W 1985 partia rozpadła się na kilka rywalizujących ze sobą grupek, które przestały mieć jakąkolwiek polityczną wartość, zaś sam Healy został oficjalnie z niej wyrzucony. W ostatnich latach życia Healy utrzymywał, że stało się tak na skutek intryg zewnętrznych, przeprowadzanych przez konkurencyjne organizacje lewicoweNick Cohen, op.cit. . Z kolei on sam był przez nie oskarżany o świadome torpedowanie działalności trockistów innych nurtów oraz całkowicie błędną, sekciarską taktykęT. Grant, op.cit., s.29.