Bujidzi ożywili wiele dawnych, czysto irańskich tradycji, przywracając pewne święta, używając często irańskich imion i posługując się tytułem szachinszacha, co było świadectwem ich przywiązania do dziedzictwa Sasanidów, od których wyprowadzali swój fikcyjny rodowód. Nie jest do końca jasne na ile była to kontynuacja nieprzerwanej wśród Dajlamitów tradycji, a na ile świadoma polityka. Ich zasługi w promocji irańskiego piśmiennictwa nie mogą się równać z Samanidami, a wręcz znani są oni bardziej z mecenatu nad literaturą arabską. W dziedzinie kultury główną zasługą Bujidów był mecenat nad imamickimi uczonymi, którzy w ramach tzw. Szkoły Bagdadzkiej stworzyli doktrynalne podstawy tego odłamu szyizmu. "Wiek Bujidów jest erą «Ojców Kościoła» imamizmu".
Władcy z dynastii Bujidów Fars i Chuzestan Imad ad-Daula (934–949) Adud ad-Daula (978–983) Szaraf ad-Daula (983–990) Samsam ad-Daula (990–998) Baha ad-Daula (989–1012) Sultan ad-Daula (1012–1021) Muszarrif ad-Daula (1021 – 1024) Imad ad Daula Abu Kalidżar (1024–1048) Al-Malik ar-Rahman (1048–1055)
Kerman Mu'izz ad-Daula (936–949) Adud ad-Daula (949–983) Samsam ad-Daula (983–998) Baha ad-Daula (998–1012) Kawwam ad-Daula (1012–1028) Imad ad-Din (1028 – 1048) Abu Mansur (1048–1056)