Pierwszego tłumaczenia Międzynarodówki na język rosyjski dokonał Aron Kots (Koc, Арон Коц), ukazało się ono drukiem w 1902 w Londynie w piśmie rosyjskich emigrantów pt. Żyzń ().
W czasach PRL Międzynarodówka była powszechnie nauczana w szkołach oraz śpiewana na corocznych pochodach pierwszomajowych, a także podczas zjazdów Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Śpiewano ją w zmienionej w okresie stalinowskim wersji („Bój to jest nasz ostatni” zamiast oryginalnego „Bój to będzie ostatni”).
Do 1975 roku fragment melodii refrenu odgrywany na pozytywce wykorzystywany był w transmisjach radiostacji numerycznej Tyrolean Music Station, obsługiwanej przez Service de Documentation Exterieure et de Contre-espionnage () – francuską instytucję wywiadu i kontrwywiadu.
Tekst Międzynarodówka została przetłumaczona na 117 języków. Wersja oryginalna w języku francuskim Wersja rosyjska Wersja polskaL’Internationale Debout! les damnés de la terre! Debout! les forçats de la faim! La raison tonne en son cratère, C’est l’éruption de la fin. Du passé faisons table rase, Foule esclave, debout!