Od 1968 do 1976 zasiadał w Senacie V i VI kadencji.
Jego pierwszą funkcją w rządzie była funkcja sekretarza stanu w resorcie finansów i następnie w resorcie finansów i skarbu w gabinecie Alcide De Gasperiego, pełnił ją od października 1946 do maja 1947. W kolejnych rządach tegoż premiera był ministrem finansów (od czerwca 1947 do maja 1948), ministrem budżetu (od maja 1948 do sierpnia 1953), ministrem skarbu (od maja 1948 do lipca 1951 i od lutego 1952 do sierpnia 1953). Od sierpnia 1953 do stycznia 1954 sprawował urząd premiera, w swoim gabinecie kierował jednocześnie resortami budżetu oraz spraw zagranicznych. Podał się do dymisji w trakcie kryzysu związanego z podziałem Wolnego Terytorium Triestu. W maju 1957 został wicepremierem i ministrem spraw zagranicznych w rządzie, którym kierował Adone Zoli. Stanowiska te zajmował do lipca 1958. Później był jeszcze ponownie ministrem spraw zagranicznych (od lutego 1959 do marca 1960 w rządzie Antonia Segniego) i ministrem budżetu (od lipca 1960 do lutego 1962 w rządzie Amintore Fanfaniego).