W styczniu 1920 w Wilnie objął dowództwo nad oddziałem żandarmerii polowej Okręgu Etapu „Wilno”, który liczył 20 oficerów i 1141 żandarmów, i obejmował swym zasięgiem osiem powiatów: Troki, Wilno, Nowogródek, Oszmiany, Święciany, Wilejka, Dzisna, NowoaleksandrowskPod koniec marca 1920 Ekspozytury Powiatowe w Oszmianach, Wilejce i Dziśnie przekazane zostały do nowo powstałego Oddziału Żandarmerii Polowej Okręgu Etapu „Mołodeczno”.. Dowódcy oddziału podporządkowana była również Szkoła Żandarmerii Polowej i kompania obławcza. 19 lipca oddział przemianowany został na oddział żandarmerii polowej Etapu 1 Armii. W tym samym miesiącu przenosi się kolejno ze swym oddziałem do Grodna, Sokółki, Białegostoku, Łap, Zambrowa, Serocka. 30 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w Korpusie Żandarmerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. 11 sierpnia oddział podzielony został na: oddział żandarmerii polowej Okręgu Etapu 1 Armii pod dowództwem rotmistrza Bronisława Batscha i oddział żandarmerii polowej Okręgu Etapu 5 Armii pod dowództwem rotmistrza Pinkasa. Oddział rotmistrza Batscha liczył 12 oficerów (jednym z nich był ppor. Teofil Ney) oraz 764 podoficerów i szeregowców.