Piotr Wysocki (ur. 27 czerwca 1898 w Rusiborku koło Środy Wielkopolskiej, zm. 5 października 1985 w Pile) – prezydent Gorzowa Wielkopolskiego w latach 1945–1947, prezydent Piły w latach 1947–1948, starosta w Szczytnie od 1948 do 1950.
Życiorys Brał udział w powstaniu wielkopolskim, w walkach w Gnieźnie, Duszyniu, Margoninie i Nakle; po 19 stycznia 1919 był żołnierzem 70 pp w Pleszewie. Pracował w kancelarii adwokackiej, następnie w Związku Zawodowym Pracowników Rolnictwa i Leśnictwa, sympatyzował z PPS. Okupację spędził w Wągrowcu.
Wszedł w skład grupy operacyjnej, którą Florian Kroenke, jako pełnomocnik rządu na obwód gorzowski, przyprowadził 28 marca 1945 do Gorzowa Wielkopolskiego. Nazajutrz Wysocki mianowany został burmistrzem miasta; na tym stanowisku został do 20 kwietnia, kiedy został mianowany prezydentem miasta. Nominację usankcjonował wojewoda poznański, który 1 września wyłączył Gorzów Wielkopolski spod kompetencji pełnomocnika obwodowego, powierzając prezydentowi pełnienie funkcji pełnomocnika rządu na obszarze miasta. Piotr Wysocki wybrany został (z urzędu – jako pełnomocnik obwodowy) przewodniczącym Tymczasowej Miejskiej Rady Narodowej (MRN) i pełnił tę funkcję do 5 sierpnia 1946.