Poza Międzynarodówką W 1963 r. w czasie kongresu zjednoczeniowego IV Międzynarodówki został uznany za główną przeszkodę na drodze do zjednoczenia. Chociaż nie padło dosłowne żądanie jego wyrzucenia, nie zaakceptowano jego rezolucji w sprawie Algierii oraz taktyki działania trockistówU.Ługowska, A.Grabski, op.cit., s.135. Coraz bardziej izolowany w organizacji, założył w końcu własną grupę o nazwie Międzynarodowej Rewolucyjnej Tendencji Marksistowskiej, początkowej akcentującej więź z IV Międzynarodówką, od 1972 całkowicie od niej niezależną. Pabliści zrezygnowali z określania siebie "trockistami" oraz zakwalifikowali ZSRR jako "państwo biurokratyczne", bez rewolucyjnych perspektywU.Ługowska, A.Grabski, s. 135. Część z nich w 1994 r. postanowiła wrócić do Międzynarodówki, jednak w przypadku samego Pablo odmówiono ponownego przyjęcia.
Jeszcze na początku lat 70. Pablo wyjechał do Chile, by obserwować poczynania socjalistycznego rządu Salvadora Allende, co stało się inspiracją do prac o robotniczej samoorganizacji, a następnie o upadku rządu, który demokratycznie chciał realizować lewicowe postulaty.