dla podkreślania dźwiękiem końcowek wersetów pieśni. W nowożytnej muzyce koptyjskiej takiż akompaniament stanowiły niewielkie metalowe talerze o metalicznym brzmieniu, będące też instrumentem pokrewnym staroegipskiemuC. Sachs, dz. cyt. poniżej, s. 99-100..
W literaturze rzymskiej sistrum (l.mn. sistra) wzmiankowane jest u Wergiliusza w Eneidzie (VIII, 696), w Metamorfozach Owidiusza (IX, 784), także u Propercjusza, w epigramatach Marcjalisa i satyrach JuwenalisaSłownik łacińsko-polski (pod red. Mariana Plezi), Warszawa: PWN, 1979, t. 5, s. 161..
Pod nazwą Sistrum znany był VII nom Górnego Egiptu ze stolicą w Heu (Hu, gr. Diospolis Parva)Étienne Drioton: Egipt faraonów, Warszawa: PWN, 1970, s. 12..
Przypisy
Bibliografia Curt Sachs: Muzyka w świecie starożytnym (tłum. Zofia Chechlińska). Warszawa: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1988 «Sistrum» w: Slovník antické kultury. Praha: Svoboda, 1974 (s. 563-564) «Sistrum» w: Lexikon der alten Welt. Zürich-Stuttgart: Artemis Verlag, 1965 (kol. 2807) John G. Landels: Muzyka starożytnej Grecji i Rzymu (tłum. Michał Kaziński). Kraków: Homini, 2003,
Kategoria:Idiofony Kategoria:Instrumenty dawne Kategoria:Kultura starożytnego Egiptu Kategoria:Starożytna Grecja Kategoria:Kultura starożytnego Rzymu