Dzieci tych samych rodziców, bądź mające wspólnego jednego rodzica, to rodzeństwo.
Dziecko w świetle prawa
Dziecko w prawie polskim
Ustawa o Rzeczniku Praw Dziecka za dziecko uznaje każdą istotę ludzką od poczęcia do osiągnięcia pełnoletniości (tj. co do zasady 18 lat)Ustawa z dnia 6 stycznia 2000 r. o Rzeczniku Praw Dziecka ().. W polskim prawie nie istnieje jedna uniwersalna definicja dziecka – różne akty prawne definiują to pojęcie w zależności od kontekstu (np. prawa rodzinnego, karnego, cywilnego).
Dziecko w polskim prawie nie posiada pełni praw obywatelskich i musi zawsze posiadać jakiegoś prawnego opiekuna, który z jednej strony odpowiada za niego prawnie (por. władza rodzicielska), a z drugiej ma obowiązek zapewniać mu materialną i psychiczną opiekę.
Prawo i obowiązek do sprawowania tej opieki (zwanej prawami rodzicielskimi) przysługuje w pierwszej kolejności biologicznym rodzicom dziecka. Gdy z jakichś względów rodzice nie mogą lub nie chcą sprawować tej opieki, sąd rodzinny ma prawo przydzielić ją komuś innemu (adopcja).