Lubelski podkreślił, że Wierna rzeka Chmielewskich „jako pierwsza w powojennym kinie podejmowała problematykę wielkich dziewiętnastowiecznych powstań narodowych”.
W retrospektywnej recenzji z 2022 roku Agnieszka Czarkowska-Krupa z portalu OldCamera.pl, uznając utwór Chmielewskich za dzieło „wybitne”, podkreśliła progresywne przesłanie adaptacji utworu Żeromskiego: „panna Brynicka jest ofiarą zarówno niesprawiedliwej historii, jak i niedojrzałego mężczyzny, który nie potrafi w pełni docenić głębi uczuć, jakimi został obdarzony”. Czarkowska-Krupa porównała „egoistyczną” postawę Odrowąża względem Brynickiej z „autentycznym” uczuciem Wiesnicyna: „Pierwszy nie potrafi dla miłości porzucić konwenansów swojej sfery i ożenić się ze zwykłą panną szlachcianką. Drugi, mimo że jest przedstawicielem wrogiej armii, postępuje wbrew rozkazom i chęci osobistej zemsty, darując obojgu życie”.
Nagrody +RokFestiwal/instytucjaNominacjaNominowaniWynik 1987 Festiwal Polskich Filmów FabularnychSrebrne Lwy GdańskieTadeusz ChmielewskiNagroda za muzykęJerzy Matuszkiewicz
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne