Rajca i burmistrz Warszawy, kupiec winny Jakub Gianotti otrzymał w 1628 roku libertację od podatków miejskich na dwanaście lat ze względu na koszt prac poniesionych przy dokończeniu kamienicy. Libertacja dotyczyła kamienicy nazywanej „Pod Murzynkiem”. To przykład libertacji udzielonej przez władze miasta, będącej wyrazem, jak można by dziś powiedzieć, polityki inwestycyjnej miasta.
Libertację od określonych ciężarów można było uzyskać również za opłatą. Typowym przykładem było zwolnienie z obowiązku udzielania bezpłatnych kwater, kwaterunku wojskowego, a także zapewnienia darmowych noclegów i bezpłatnego wyżywienia posłom oraz deputatom do trybunałów. Chcący uwolnić się od przymusowego kwaterunku mieszczanin wykupywał sobie od władz miejskich libertację. Mógł wówczas umieścić na kamienicy, zwykle nad wejściem do budynku, odpowiednią informację tzw. tablicę libertacyjną. Dwie takie tablice zostały odtworzone po wojnie w Warszawie na Kamienicy Prażmowskich i na kamienicy Szeliżyńskiej (Metrykantów) przy ul. Świętojańskiej 21 w Warszawie.
Przypisy
Bibliografia Zdzisław Kaczmarczyk, Bogusław Leśnodorski, Historia państwa i prawa Polski od połowy XV w. do r. 1795, PWN, Warszawa 1957
Kategoria:Historia gospodarcza Polski Kategoria:Prawo prywatne Polski przedrozbiorowej Kategoria:Historia chłopów w Polsce