Projekt i budowa „Jacob Jones” został zatwierdzony do budowy w 1913 roku jako piąta jednostka typu Tucker, które podobnie jak okręty typu O’Brien były ulepszoną wersją niszczycieli typu Cassin, zatwierdzonych do budowy w 1911 roku. Budowa okrętu została przydzielona stoczni New York Shipbuilding z Camden, w której uzyskał numer stoczniowy 150. Stępkę położono 3 sierpnia 1914 roku. Dziesięć miesięcy później, 29 maja 1915 roku okręt został zwodowany, matką chrzestną została pani Jerome Parker Crittendon, praprawnuczka patrona okrętu: komodora Jacoba Jonesa (1768–1850), oficera US Navy.
„Jacob Jones” był wyposażony w dwie turbiny parowe Curtisa, które z kolei napędzały dwie śruby. Okręt był także wyposażony w dodatkową turbinę parową napędzającą jedną ze śrub, wykorzystywaną w czasie rejsu z prędkością ekonomiczną. Maszynownia mogła wygenerować moc 17 000 shp i rozpędzić okręt do prędkości 30 węzłów.