Służba w United States Navy USS „Jacob Jones” wszedł do służby w United States Navy 10 lutego 1916 roku pod dowództwem Lieutenant Commandera Williama Pye. Po wejściu do służby niszczyciel odbywał ćwiczenia w pobliżu wybrzeża Nowej Anglii, a następnie wszedł do Philadelphia Naval Shipyard w celu remontu. W dniu przystąpienia Stanów Zjednoczonych do I wojny światowej 6 kwietnia 1917 roku okręt patrolował wody w pobliżu Wirginii. Okręt wypłynął z Bostonu do Europy 7 maja, wraz z grupą niszczycieli, w skład której wchodził USS „Cassin” (DD-43) i dotarł do Queenstown 17 maja.
Do obowiązków niszczyciela w Queenstown należało patrolowanie i eskortowanie konwojów płynących po Morzu Irlandzkim oraz okazjonalne ratowanie rozbitków z zatopionych jednostek. 8 lipca 1917 roku SS „Valetta” został storpedowany przez niemiecki okręt podwodny SM U-87 około 120 mil na zachód od Fastnet Rock. „Jacob Jones” dotarł na miejsce zatopienia i podniósł z wody 44 rozbitków z brytyjskiego parowca. W czasie eskortowania brytyjskiego parowca SS „Dafila” dwa tygodnie później wachtowi z niszczyciela zobaczyli peryskop, ale zanim okręt mógł przeprowadzić atak na wroga, SM U-45 storpedował i zatopił parowiec.