USS Lamson (DD–18) – amerykański niszczyciel typu Smith będący w służbie United States Navy w czasie I wojny światowej. Nazwa okrętu pochodziła od Roswella Hawksa Lamsona.
Stępkę okrętu położono 18 marca 1908 w stoczni William Cramp & Sons w Filadelfii. Zwodowano go 16 czerwca 1909, matką chrzestną była Henry S. Gore. Jednostka weszła do służby 10 lutego 1910, pierwszym dowódcą został Lieutenant Commander J. M. Ludy.
Niszczyciel został przydzielony do Eskadry Atlantyckiej (ang. Atlantic Squadron) i operował wzdłuż wschodniego wybrzeża USA i na Karaibach w latach 1910–1916 biorąc udział m.in. w ćwiczeniach torpedowych, manewrach floty i patrolach wybrzeża. 7 maja 1916 opuścił Key West i 2 dni później dotarł do Republiki Dominikany by wspierać amerykańskich marines wysłanych tam przez prezydenta Woodrow Wilsona by bronili amerykańskich interesów w czasie rewolucji w Dominikanie.
Wrócił do Key West w połowie czerwca. 28 czerwca popłynął do Veracruz, gdzie dołączył do innych amerykańskich okrętów na wodach meksykańskich, gdy w Meksyku trwały niepokoje związane z rewolucją.