Boniowice (ukr. Боневичі) – wieś w rejonie samborskim (wcześniej w rejonie starosamborskim obwodu lwowskiego Ukrainy. Wieś liczy około 698 mieszkańców. Leży nad rzeką Wyrwą w pobliżu ujścia do niej Strwiąża. Podlega nowomiejskiej silskiej radzie.
Wieś prawa wołoskiego, położona była w pierwszej połowie XV wieku w ziemi przemyskiej województwa ruskiegoGrzegorz Jawor, Osady prawa wołoskiego i ich mieszkańcy na Rusi Czerwonej w późnym średniowieczu, Lublin 2000, s. 212, 223.. Wieś, położona w powiecie przemyskim, była własnością Samuela Konstantego Kazimierza Szczawińskiego, jej posesorem był Piotr Paweł Mniszek, została spustoszona w czasie najazdu tatarskiego w 1672 rokuAndrzej Gliwa, Wykaz zniszczeń we wsiach i miastach ziemi przemyskiej po najeździe tatarskim z 1672 roku : (cz. I), w: Prace Historyczno-Archiwalne, Tom 13 (2003), Rzeszów 2003, s. 142.. W połowie XIX wieku właścicielami posiadłości tabularnej w Boniowicach byli spadkobiercy po Leonie Pawlikowskim. Pod koniec XIX wieku właścicielem dóbr w Boniowicach był Arnold br. Bees, a dzierżawcą dóbr w Boniowicach był Berisch Lwów.
Od 1872 przez miejscowość przebiega Pierwsza Węgiersko-Galicyjska Kolej Żelazna, z przystankiem Boniowice.