Dane taktyczno-techniczne USS „Chewink” był trałowcem o długości całkowitej 57,6 metra, szerokości 10,8 metra i zanurzeniu 3,8 metra. Wyporność normalna wynosiła 950 ton, a pełna 1400 ton. Okręt napędzany był przez pionową maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 1400 KM, do której parę dostarczały dwa kotły Babcock & Wilcox. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 13,5–14 węzłów. Zasięg wynosił 6850 Mm przy prędkości 8 węzłów.

Uzbrojenie artyleryjskie jednostki składało się z dwóch pojedynczych dział kalibru 76 mm L/50 oraz dwóch pojedynczych karabinów maszynowych kalibru 7,62 mm L/90. Wyposażenie trałowe obejmowało trał mechaniczny; okręt mógł też przenosić miny.

Załoga okrętu składała się z 85 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba 9 kwietnia 1919 roku USS „Chewink” został wcielony do US Navy. Pierwszym dowódcą jednostki został chor. mar. (ang. Lieutenant Junior Grade) J. Williams. 23 maja 1919 roku „Chewink” wyruszył w rejs do Europy, docierając 5 lipca do Kirkwall. Okręt uczestniczył w neutralizacji Zagrody Minowej Morza Północnego, powracając do Nowego Jorku 19 listopada. Od 1920 roku przez 11 lat „Chewink” używany był głównie na Wschodnim Wybrzeżu i Karaibach.