Po II wojnie światowej jego gwiazda nieco przybladła. W 1949 zadebiutował na Broadwayu w roli Andy’ego Hamilla w komedii Magnolia Alley. Możliwość powrotu na duży ekran dał mu Richard Donner, powierzając mu rolę Perry’ego White’a, redaktora naczelnego gazety „Daily Planet”, w której pracuje Clark Kent, w filmie Superman (1978) z Christopherem Reevem w roli tytułowej. Cooper wystąpił również w kontynuacjach filmu.
W latach 70. i 80. zajął się również reżyserią telewizyjną. Jako reżyser pracował m.in. przy serialach: M*A*S*H (1973–1974), Magnum (1987), Cagney i Lacey (1987–1988) i Gliniarz i prokurator (1989). Otrzymał dwie nagrody Emmy; za reżyserię jednego z odcinków M*A*S*H-a – pt. „Carry On, Hawkeye” (1973) w kategorii najlepsza reżyseria serialu komediowego i za reżyserię pilota serialu CBS Biały cień (The White Shadow, 1979) z Kenem Howardem w kategorii najlepsza reżyseria w serialu dramatycznym. Z branży rozrywkowej wycofał się ostatecznie pod koniec lat 80.