USS Metacomet – amerykański parowiec bocznokołowy o drewnianym kadłubie, który służył w United States Navy w połowie XIX wieku. Okręt nosił nazwę pochodzącą od wodza Indian Wampanoag.
Jednostka została zwodowana 7 marca 1863 w firmie Thomas Stack w Brooklynie, (New York) i weszła do służby w Nowym Jorku 4 stycznia 1864, pierwszym dowódcą został Commander James E. Jouett.
„Metacomet” dołączył do Zachodniej Eskadry Blokadowej Zatoki (ang. West Gulf Blockading Squadron) i brał udział w blokowaniu Mobile Bay i przechwyceniu brytyjskiego łamacza blokady „Donegal” 6 czerwca. 30 czerwca „Glasgow” zmusił innego łamacza blokady – parowiec „Ivanhoe” do wyrzucenia na mieliznę w pobliżu Fort Morgan, którego działa chroniły jednostkę przed zniszczeniem ze strony Unii. Podjęto wysiłki zniszczenia go ogniem prowadzonym z dużej odległości przez „Metacomet” i „Monongahela”, ale nie zakończyły się one sukcesem. Admirał David Farragut nakazał wysłanie ekspedycji łodziami. Pod osłoną ciemności łodzie z „Metacomet” i „Kennebec” podpłynęły blisko brzegu i unioniści spalili parowiec.