Pancerniki typu New Mexico – typ amerykańskich okrętów, których budowa rozpoczęła się w 1915 roku. Jednostki te, w liczbie trzech sztuk, były ulepszonym projektem pancerników typu , których projekt przedstawiono 3 lata wcześniej. Artyleria główna składająca się z 12 dział została odziedziczona po pancernikach typu Pennsylvania, ale w ulepszonych potrójnych wieżach zamontowano dłuższe (50 kalibrów) działa 356 mm. Poprawiono także sylwetkę kadłuba, wyposażając go w wąski i ostry kliprowy dziób, nadający okrętom lepszą dzielność morską i bardziej elegancki wygląd w porównaniu z półsiostrzanymi typami Nevada i Pennsylvania. Jeden okręt (USS „New Mexico” (BB-40)) został wyposażony w siłownię turboelektryczną, w której turbiny parowe służyły jako napęd dla generatorów elektrycznych, które z kolei zasilały silniki elektryczne, napędzające śruby okrętowe. Wyeliminowano w ten sposób podstawową wadę klasycznego napędu turbinowego, niewyposażonego w przekładnie redukcyjne – duże zużycie paliwa przy niskich prędkościach okrętu.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pancerniki typu New Mexico · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.