Oznaczało to, że kraj wszedł już w okres odwrotu od reform ustrojowych zapowiadanych po pierwszym buncie poznańskich robotników w 1956 roku.
Działalność naukowo-badawcza Stysia obejmuje blisko 30-letni okres, licząc od ukazania się pierwszej jego publikacji w 1931 do ostatnich chwil jego życia w 1960 roku. W tym przedziale czasowym, z wyłączeniem lat II wojny światowej, napisał i opublikował 68 prac naukowych, referatów i wypowiedzi w dyskusjach.
W pierwszym okresie aktywności naukowej, obejmującym 7 lat dwudziestolecia międzywojennego, Styś napisał 3 obszerne, oparte na rozległych badaniach źródłowych rozprawy monograficzne oraz 11 publikacji w czasopismach. W drugim okresie, to jest w latach powojennych, dorobek ten powiększył o jedną wielką monografię i 54 przyczynki naukowe.
Materiały archiwalne Wincentego Stysia znajdują się w PAN Archiwum w Warszawie pod sygnaturą III-136Spis inwentarzy, Polska Akademia Nauk Archiwum w Warszawie, [dostęp 2024-03-07]..
Do grona jego wychowanków zalicza się prof. Kazimierz Działocha.
Zainteresowania badawcze Stysia w obu okresach koncentrowały się na zagadnieniach strukturalnych wsi i rolnictwa. Tę problematykę podejmował nie tylko w swoich rozprawach monograficznych, ale także licznych artykułach naukowych.