Od 1996 r. ma w swoim repertuarze role wagnerowskie – grał Wotana w Pierścieniu Nibelunga, Wolframa w Tannhäuserze oraz tytułowego Holendra tułaczaWywiad z Terflem. Wystąpił również jako Nick Shadow w operze Igora Strawinskiego Żywot rozpustnika. W 1997 r. zadebiutował w La Scali, ponownie jako Figaro, zaś w 1999 r. zaś w Paryżu zaśpiewał tytułową partię w Don Giovannim. W Operze Lirycznej w Chicago zagrał Falstaffa. Falstaffa nagrał też z Covent Garden Theatre, dyrygował tam Bernard Haitink.
W 2007 r. został poważnie skrytykowany za wycofanie się w ostatniej chwili z występu w Pierścieniu Nibelunga w Covent Garden, gdy jego sześcioletni syn miał przechodzić operację palca u ręki. W tym samym roku wrócił do Metropolitan Opera jako Figaro. Występował ponadto w Londynie w tytułowej roli w musicalu Sweeney Todd. Regularnie koncertuje, nagrywa płyty z muzyką walijską oraz z muzyką popularnąNa stronach BBC. Uzyskał tytuł najlepszego śpiewaka w plebiscycie widzów i krytyków muzycznych w 2004 r.
Życie prywatne Ze swoją żoną Leslie ma trójkę synów: Tomosa, Morgana i Deio. Mieszkają w Bontnewydd w Walii. Terfel znany jest z wspierania rozwoju opery w swoim kraju oraz z działalności charytatywnejNa stronie stowarzyszenia miłośników artysty.
Przypisy
Kategoria:Basy-barytony Kategoria:Brytyjscy śpiewacy operowi Kategoria:Laureaci Nagrody Grammy Kategoria:Walijscy wokaliści Kategoria:Urodzeni w 1965