Metoda ta pozwala jedynie na określenie prawdopodobnego zakresu dawek odpowiadających LD50.
Prowadzi się również badania na hodowanych in vitro liniach komórkowych i organach zwierzęcych oraz ludzkich.
Badania działania drażniącego prowadzi się na nieowłosionej skórze i oczach. W celu minimalizacji cierpień zwierząt doświadczalnych, nie wykonuje się badania na oczach, jeśli stwierdzi się wcześniej działanie drażniące na skórze. Nie bada się również substancji o niskim (<2) i wysokim (>11) pH, gdyż z góry wiadomo, że substancje te będą działały drażniąco.
Klasyfikacja toksyczności Na podstawie badań toksyczności ostrej na zwierzętach Hodge i Sterner sklasyfikowali substancje toksyczne, dzieląc je na 6 grup, w zależności od LD50. Obecnie w krajach Wspólnoty Europejskiej stosuje się częściej podział substancji toksycznych na 4 klasy.
Badanie toksyczności podostrej i podprzewlekłej Celem tych badań jest określenie charakteru działania substancji na narządy i układy organizmu oraz maksymalne dawki nietoksyczne.