Prace wykopaliskowe Jako pierwszy wykopaliska w Abu Salabich zapoczątkował Vaughn E. Crawford z ramienia American School of Oriental Research (lata 1963-65). W pomieszczeniach budynku na tellu głównym (obszar E), należącym najprawdopodobniej do kompleksu świątynnego, odkrył on ok. 500 rozrzuconych fragmentów presargonidzkich tabliczek pokrytych pismem klinowym. Opublikowane w 1974 r. przez Roberta D. Biggsa zrewolucjonizowały one naszą wiedzę o wczesnej literaturze mezopotamskiej. Na szczególną uwagę zasługują wersje „Instrukcji Szuruppaka” i „Hymnu do świątyni w Kesz”. Odkryto również listy leksykalne i geograficzne, fragmenty utworów literackich i religijnych, a także dokumenty administracyjne. Późniejsze prace na stanowisku doprowadziły do odkrycia kolejnych tabliczek (część z nich w innych budynkach na tellu głównym), w tym kolejnych tekstów administracyjnych. Wykopaliska na stanowisku wznowiono w 1975 roku z ramienia British School of Archaeology in Iraq pod kierunkiem J.N. Postgate’a. Prace z przerwami trwały do 1989 roku. W ich wyniku odsłonięto ok. 4 ha (10 akrów) powierzchni miasta, co pozwoliło ustalić sieć ulic, linię murów miejskich, lokalizację bram i wielu budynków. Na obszarach A i E tella głównego odkryto liczne groby z bogatym wyposażeniem grobowym (ceramika, biżuteria). Susan M.