Appoggio (z wł. – podparcie/oparcie oddechowe) – technika świadomego kontrolowania ciśnienia i przepływu oddechu w czasie generowania głosu poprzez spowolnienie fazy wydechowej za pomocą kontrolowanego napięcia mięśni oddechowych: brzucha, przepony i klatki piersiowej. Istotne jest także prawidłowe funkcjonowanie fałdów głosowych.
Termin appoggio wywodzi się z włoskiej szkoły śpiewu bel canto. W śpiewie appoggio pozwala wytrzymywać dłuższe frazy bez utraty tchu, śpiewać głośniej lub ciszej bez forsowania lub utraty dźwięku oraz osiągać wyższe lub niższe rejestry bez załamywania się głosu.
Termin ten znajduje dziś zastosowanie zarówno w odniesieniu do techniki śpiewu, przemawiania (w pracy osób zawodowo posługujących się głosem, jak nauczycieli czy prezenterów telewizyjnych)Głos Nauczycielski: O głosie w Głosie. Cykl dla zachrypniętych nauczycieli (2).