Krzyżacy mieli wspomóc Polaków przeciwko Brandenburczykom. Po przenosinach do Prus wielkiego mistrza Zygfryda von Feuchtwangena, Plötzkau złożył swoją godność i został mianowany wielkim komturem. Nowy wielki komtur miał przemożny wpływ na Feuchtwangena, ciesząc się jednocześnie poważaniem u współbraci; w gruncie rzeczy uważa się, że sprawował wówczas faktyczną władzę nad Zakonem. W kwietniu 1311 Plötzkau zwyciężył wojska księcia litewskiego Witenesa w bitwie pod Wopławkami (Wopławki to obecnie wieś w powiecie kętrzyńskim, w woj. warmińsko-mazurskim). W 1312 został komturem królewieckim i równocześnie marszałkiem Zakonu.
Latem 1313 obległ zamek Biseny, po czym wycofał się. Jesienią ponowił atak; po długotrwałym oblężeniu spalił obydwa przedzamcza zamku. 3 stycznia 1314 w okręgu Miedniki wraz ze swoim wojskiem zabił lub wziął do niewoli 700 Litwinów (według Kroniki ziemi pruskiej Piotra z Dusburga). W lutym przypuścił szturm na zamek Sisdity; w walce zginęło 19 Litwinów i 7 Krzyżaków; po odstąpieniu od oblężenia Krzyżacy ograbili i spalili ziemie okręgu Miedniki. We wrześniu zdobył i zniszczył Nowogródek. Zimą 1316 ograbił i spustoszył okręg Postowa;