Franciszek Szafran (ur. 16 lutego 1890 w Odrzykoniu, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – polski prawnik z tytułem doktora, sędzia, kapitan piechoty pospolitego ruszenia Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
thumb|Upamiętnienie na Mauzoleum w Sanoku thumb|Kamień przy Dębie Pamięci honorującym Franciszka Szafrana w Sanoku
Życiorys Urodził się 16 lutego 1890 w Odrzykoniu. Syn Piotra (rolnik w Odrzykoniu) i Anny z SzafranówInne źródła podały miejsce urodzenia Sanok – tablica informacyjna przy Pomniku Golgota Wschodu na Cmentarzu Centralnym w Sanoku.. Kształcił się w C. K. Gimnazjum Męskim w Sanoku, gdzie w 1908 r. ukończył VII klasę. Naukę kontynuował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie, gdzie uzyskał tytuł doktora praw. Po zdanych egzaminach państwowych w 1910 r. rozpoczął pracę w administracji galicyjskiej Wydziału Krajowego we Lwowie, gdzie zajmował stanowiska adiunkta konceptowego, następnie komisarza, a od 1914 r. urzędnika. W lipcu 1918 r. został mianowany na urzędnika stałego.