Wytworzył na uniwersytecie praskim własną szkołę historiograficzną (tzw. Gollova škola) i stał się pionierem nowoczesnych metod krytyczno-pozytywistycznych w dziejopisarstwie czeskim, którego głównym zadaniem jest studium dziejów Czech w kontekstu historii pozostałych części Europy. W 1895 r. wraz z A. Rezkiem założył wydawany po dziś dzień Český časopis historický.
Głównym polem jego badań była historia Jednoty braci czeskich w XV wieku (Quellen und Untersuchungen zur Geschichte der böhmischen Brüder, 1878–82; Chelčický a Jednota v XV. století, 1916) i niektóre zagadnienia oraz postacie w dziejach Europy (Výbor spisů drobných, 1928–29). Szczególnie wiele uwagi poświęcał stosunkom czesko-polskim. Najobszerniejszym jego dziełem jest monografia Čechy a Prusy ve středověku (1897), która rozpatruje stosunki między Czechami a zakonem krzyżackim oraz Prusami w X–XVI wieku. Na końcu swojej kariery badawczej jeszcze próbował opisać wojnę o sukcesję austriacką (Válka o země koruny české 1740–1742, 1915).
Rodzina Jego wnuczka Nataša Gollová była znaną czeską aktorką.
Bibliografia
Linki zewnętrzne Jaroslav Goll – dzieła w bibliotece Polona
Kategoria:Członkowie Izby Panów Rady Państwa w Wiedniu Kategoria:Czescy historycy Kategoria:Czescy poeci XIX wieku Kategoria:Czescy tłumacze Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Olszańskim w Pradze Kategoria:Urodzeni w 1846 Kategoria:Zmarli w 1929