Wojna rosyjsko-turecka 1806–1812 pomiędzy Imperium Rosyjskim a Imperium Osmańskim. Doprowadziła do przyłączenia Besarabii do Rosji.
Wojna była spowodowana polityką rewanżu i próbą odniesienia zwycięstwa w związku z zaangażowaniem sił Rosji w wojnach z Francją 1805–1807 (p. III koalicja antyfrancuska i IV koalicja antyfrancuska) i Iranem 1804–1813. Powodem wybuchu wojny było naruszenie przez Turcję umowy z 1805 o zasadach przepływu statków rosyjskich przez cieśniny i zmiana przez tureckiego sułtana prorosyjsko nastrojonych władców hospodarstw Mołdawii i Wołoszczyzny. Rząd rosyjski, obawiając się zajęcia księstw naddunajskich przez wojska francuskie wysadzone w Dalmacji w listopadzie i grudniu 1806, wprowadził do księstw swoje wojska pod dowództwem I.I. Michelsona. 30 grudnia Turcja wypowiedziała Rosji wojnę. W lutym rosyjska eskadra okrętów pod dowództwem Dmitrija Sieniawina, znajdującego się koło wyspy Korfu rozpoczęła działania bojowe i w maju w bitwie pod Dardanelami i w czerwcu w bitwie pod Athos rozbiła flotę turecką. W walkach nad Dunajem wojska tureckie zostały pobite w kilku bitwach lokalnych i wycofały się za Dunaj. Po zawarciu pokoju w Tylży 1807 między Francją i Rosją Napoleon, zgodnie z warunkami pokoju, wystąpił jako pośrednik w celu zawarcia pokoju pomiędzy Rosją i Turcją.