Związek Młodzieży Tatarskiej (biał. Саюз Татарскай Моладзі, STM) – kolaboracyjna organizacja młodzieżowa grupująca Tatarów z obszaru Białorusi i Litwy pod koniec II wojny światowej.
Od początku 1942 r. wielki mufti Jakub Szynkiewicz prowadził rozmowy z władzami Okręgu Generalnego "Białoruś" w sprawie włączenia przedstawicieli społeczności tatarskiej w skład niemieckiej administracji okupacyjnej. Zamierzał też stworzyć organizację grupującą młodzież tatarską i komitety tatarskie w terenie. Władze III Rzeszy sprzeciwiły się tym planom, ale w sierpniu 1942 r. gauleiter Wilhelm Kube zezwolił przedstawicielowi muftiego na okupowanej Białorusi A. Smajkiewiczowi i jego zastępcy B. Chaleckiemu na przeprowadzenie spisu Tatarów, chcących współpracować z Niemcami. Jesienią 1942 r. w Mińsku powstało oficjalne przedstawicielstwo muftiego z A. Smajkowiczem na czele. Wokół niego zaczęli się organizować tatarscy działacze narodowi. Na początku sierpnia 1943 r. J. Szynkiewicz zwrócił się do W. Kubego o pomoc w zorganizowaniu wyjazdu do Niemiec delegacji młodych Tatarów, co zostało pozytywnie załatwione. Kolejnym jego krokiem było powołanie w miejscowościach, gdzie były duże skupiska ludności tatarskiej, komitetów tatarskich. Od końca lutego 1944 r. powstały one w Mińsku, Klecku i Lachowiczach.