zapory i obwałowania ziemne); napór wody od dołu na górne warstwy mało przepuszczalne powodujące zmniejszenie sił oporu na ścinanie; nasiąknięcie gruntu na skutek opadów deszczu lub tajania śniegu, co powoduje pęcznienie gruntu, a tym samym zmniejszenie wytrzymałości na ścinanie gruntu wietrzenie i rozluźnienie skał i gruntów, a więc niszczenie ich struktury; istnienie wygładzonych powierzchni poślizgu na terenach starych osuwisk (np. w iłach i iłołupkach); wstrząsy wywołane np. lawiną, wybuchami, trzęsieniem ziemi, ruchem drogowym; sufozja, tzn. wymywanie z masy gruntu drobniejszych ziaren lub cząstek przez infiltrującą wodę powodujące powstawanie kawern, a następnie ruchy mas skalnych lub gruntowych; przemarzanie i odmarzanie gruntu powodujące zmianę jego struktury i wytrzymałości na ścinanie; wypieranie gruntu (np. po odsłonięciu w wykopie gruntów plastycznych może nastąpić ich wyciśnięcie przez nacisk nadkładu poza wykopem i spowodować osuwisko skarpy); niewłaściwe zaprojektowanie nadkładu, nachylenia skarpy wykopu lub nasypu. Oczywiście, równocześnie może występować więcej niż jedna przyczyna.