Arthur van GehuchtenW angielskojęzycznych źródłach rozpowszechniona jest błędna pisownia Arthur Van Gehuchten. (ur. 20 kwietnia 1861 w Antwerpii, zm. 9 grudnia 1914 w Cambridge) – belgijski lekarz neurolog i anatom, pierwszy profesor neurologii w Belgii. Pamiętany jest przede wszystkim za wkład w teorię neuronową i pionierskie próby stosowania kinematografii w nauczaniu neurologii.
Życiorys Urodził się w antwerpskiej rodzinie mówiącej po niderlandzku. Studiował medycynę na Katolickim Uniwersytecie w Lowanium. Był uczniem Jean Baptiste Carnoya. W 1887 został doktorem nauk przyrodniczych. Studiował u Weigerta i Edingera. W 1892 otrzymał tytuł doktora nauk medycznych w Leuven. W 1896 był jednym z założycieli Belgijskiego Towarzystwa Neurologicznego. W 1900 roku założył czasopismo neurologiczne „Le Névraxe”. W 1908 utworzono dla niego katedrę neurologii, pierwszą w Belgii.
Podczas nalotów niemieckich w pierwszych dniach I wojny światowej dom Van Gehuchtena, jego biblioteka, archiwum i laboratorium zostały zniszczone. Wyjechał wtedy do Wielkiej Brytanii i uczył biologii na Uniwersytecie Cambridge. Zmarł nagle, w grudniu 1914. Rozpoznano u niego skręt jelit;