LXV 7,2, UAM, Poznań 2011, przypis 24, 40.H. Graetz, Historja Żydów, dz. cyt., Judaica, t. 4, s. 6.. Podczas rządów ojca piastował urząd prefekta pretorianów i zdaniem Swetoniusza wsławił się bezwzględnością w walce z przeciwnikami, m.in. kazał zamordować dawnego dowódcę Witeliusza – Aulusa Cecynę.
Jako cesarz Po wstąpieniu na tron okazał się jednak władcą łagodnym i wyrozumiałym. Swetoniusz nazywa go umiłowaniem i rozkoszą rodzaju ludzkiego (). Przychylnie oceniają go także późniejsi rzymscy pisarzeSekstus Aureliusz Wiktor (Księga o cezarach 10, 1–4) w: Brewiaria dziejów rzymskich (red. naukowa Przemysław Nehring), WUW, Warszawa 2010.. Pewnego razu, gdy cesarz uświadomił sobie, że niczego dobrego nie uczynił w tym dniu dla poddanych, miał zawołać Przyjaciele, straciłem dzień! (Amici, diem perdidi!). Za jego panowania nastąpiła erupcja Wezuwiusza (79), w Rzymie wybuchł groźny pożar i zaraza (80), lecz zostało również ukończone Koloseum.