Cyfrowa sieć sygnalizacyjna Zdefiniowana została cyfrowa sieć sygnalizacyjna, w której węzłami są punkty sygnalizacyjne połączone łączami sygnalizacyjnymi. Za pomocą tej sieci, węzły sieci sygnalizacyjnej (PSTN – Public Switched Telephone Network, lub PLMN – Public Land Mobile Network) wymieniają informacje sygnalizacyjne, umożliwiające sterowanie połączeniami telefonicznymi.
Łącza sygnalizacyjne są tworzone na podstawie dupleksowe kanały cyfrowe o przepustowości 64 kb/s (choć dopuszcza się łącza o innych przepływnościach). Łącza te służą tylko i wyłącznie do przesyłania danych sygnalizacyjnych, stąd też ten typ sygnalizacji określany jest jako sygnalizacja wydzielona lub pozapasmowa ('out-of-band'). Przeciwieństwem jej jest sygnalizacja wewnątrzpasmowa ('in-band', np. R2), która wykorzystuje kanały rozmówne. Sygnalizacja wydzielona posiada szereg zalet: rozdzielenie kanałów rozmównych i sygnalizacyjnych, możliwość korzystania z sygnalizacji podczas trwania połączenia (a nie tylko przy zestawianiu połączenia i rozłączaniu), możliwość komunikacji z węzłami sieciowymi nie posiadającymi kanałów rozmównych (np. bazy danych) – fundamentalna w sieciach inteligentnych