pobudzenie receptorów 5HT2A w układzie nagrody prowadzi z kolei do spadku libido prowadząc do dysfunkcji seksualnych. Pobudzenie receptorów 5-HT3 w podwzgórzu oraz w pniu mózgu może prowadzić do wymiotów nudności. Pobudzenie receptorów 5-HT3 oraz 5-HT4 w układzie pokarmowym może powodować przyspieszenie motoryki jelit ze skurczami i biegunką.
Zależne od działania noradrenergicznego Oddziaływanie na receptory noradrenergiczne β1 oraz β2 w móżdżku może wywołać pobudzenie ruchowe drżenie mięśniowe.
Oddziaływanie na transmisję noradrenergiczną w ciele migdałowatym może wywołać pobudzenie psychoruchowe.
Oddziaływanie na transmisję noradrenergiczną w pniu mózgu może wywołać zmiany ciśnienia tętniczego krwi.
Oddziaływanie na receptory noradrenergiczne β1 w sercu może wywołać zmiany w tętnie.
Oddziaływanie na receptory noradrenergiczne w obrębie autonomicznego układu nerwowego może wywołać tak zwany „zespół pseudoantycholinergiczny”, kiedy to nadmierne pobudzenie receptorów noradrenergicznych α1 w układzie współczulnym wywołuje znaczne względne obniżenie napięcia układu przywspółczulnego;