Albrecht Zygmunt von Zeigut-Stanisławski (także: von Seegut, von Zeiguth) herbu Sulima (ur. 10 sierpnia 1688, zm. 16 września 1768 w Lipowinie), ostatni generalny poczmistrz Prus Królewskich (od 1735), minister tajnego gabinetu Saksonii (od 1762).
Rodzina Syn Wacława i Marii Luizy Podewils. Albrecht Zygmunt uważany był przez współczesnych za naturalnego syna elektora saskiego, Augusta II.
Posiadał młodszego brata Bogusława.
Albrecht Zygmunt Stanisławski był dwukrotnie żonaty: z Krystyną von Osterhausen, a następnie księżniczką Albertyną von Holstein-Beck.
W roku 1738 wymieniany jest właściciel Stanclewa Zygmunt Zeigut-Stanisławski, przypuszczalnie syn Albrechta Zygmunta.
Edukacja i kariera Kształcił się w kolegiach jezuickich w Braniewie (od 1700) i Reszlu od 1701, później podróżował i służył w wojsku. od 1709 na dworze króla Augusta II, w latach 1711–1712 jako żołnierz saski uczestniczył w obleganiu Stralsundu będącego w posiadaniu Szwecji. W 1721 został szambelanem króla Augusta II na dworze w Dreźnie.
W 1735 król August III powierzył mu funkcję generalnego poczmistrza Prus Królewskich. Cesarz Karol VI Habsburg nadał mu tytuł hrabiowski 1736, a król August III Order Orła Białego. W 1743 został honorowym ministrem, a od 1762 ministrem tajnego gabinetu Saksonii.